เหมือนว่าช่วงนี้ไปดูละครมาบ่อยแหะ สองสามเอ็นทรีนี้มีแต่ละครๆหนังๆละครๆ
ก็ไม่ได้มากขนาดนั้นหรอก  : }
ก็เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาได้ไปดูละครเวทีเรื่อง

"ร.รัก ล.ลิลิต ลิลิตพระลอ"
ผลงานละครร่วมสมัย
กำกับการแสดง และดัดแปลงบทประพันธ์ โดย ภัทราวดี มีชูธน

....ไม่ได้อยากจะมาวิจารณ์บทละครอะไรแถวนี้ ก็ไม่ได้มีความรู้เรื่องนี้มากมาย แต่ชอบที่จะไปดูของสวยๆงามๆ แปลกๆใหม่ๆอยู่ตลอดเวย์ เรื่องนี้ส่วนตัวไม่ชอบบางส่วน โดยเฉพาะเสียงกับแสง อาจจะเป็นเพราะเล่นกลางแจ้ง แล้วเราก็เลือกที่จะไปดูตอนกลางวันด้วยล่ะมั้ง เลยทำให้อะไรหลายๆอย่างมันไม่สุด เหมือนไปนั่งดูซ้อมละครมากกว่าน่ะ....แต่ว่าอย่างอื่นชอบเกือบหมดเลยนะ โดยเฉพาะ พระลอ โฮกกกกกอย่างเท่

ชั้นมันแพ้คนผมยาวกับหน้ากากจริงๆ...มีอีกอย่าง...แต่เพื่อนที่ไปมาคงรู้ว่าเราพูดอะไรไป ๕๕๕๕๕
จบ



หลายๆคนอาจจะลืมหน้าเจ้าของบล็อคไปแล้วว่าเค้าเป็นใคร จะอะไรนักหนากับเรื่องละคร
เลยเอารูปเล่นๆมาให้ดูกันบ้าง ขำๆนะคะ
หลายๆอย่างรุมเร้า อยากจะบ่นบ้างอะไรบ้าง เบื่อวิชาการแล้ว ฮือออออออออออออออออออออ

ช่วงนี้sensitive

พอลงรูปเสร็จ เพิ่งสังเกตว่า เออ...ทำไมสองรูปนี้เราต้องอ้าปากด้วยวะ?
ได้ข่าวว่าลูกชิ้นปลอม เบียร์ในขวดก็น่าจะปลอม....เอ่มมมมมมมมมมมมม


€ ปล.พี่ผดุงให้อัพ...ก็เชื่อฟังดี อัพซะงั้น ๕๕๕๕
€ อยากจะหางานทำ!!!! ทั่วทุกสาระทิศ!!!!!

PEUR[S] DU NOIR

หลายคนอาจได้ดูเรื่องนี้ เมื่อวาน หรือเมื่อหลายวันก่อน แต่ชั้นดูเมื่อคืน
คนเดียว แบบว่าโลนลี่ อยากจะไปดูหนังก็ไป เห็นโปรแกรมหนัง La' Fate เรื่องนี้แล้ว เออน่าสนุก
อยู่ดีๆ เดินออกไปจองตั๊วตอน ๖ โมงเฉยเลย....นั่นล่ะ ระหว่างนั้นก็ไปนั่งเล่น TKPark รอเวลาแล้วก็ได้เจอเพื่อนเก่าเพื่อนแก่ ดีใจมากถึงมากที่สุด เลยเสียงตังค่าทานข้าวมื้ออร่อยที่ ซาโบเท็น ไป ๕๕๕๕

เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก พูดมากจนเกินไปลืมดูเวลา ถึงกับเข้าเลทไป ๑๕ นาที ตอนแรกนึกว่าจะเป็นเหมือนตอน Comady Film Festival แบบว่าไม่มีโฆษณา หนังเริ่มตรงเป๊ะแต่โชคดีผิดคาด
อันนี้หนังไฮโซว มีโฆษณาค่าเลยทันเข้าเรื่องภาพยนตร์กัน



"Six major authors of graphic novels and creators of animation have animated their nightmares, scratching on paper with their pencils sharpened like scalpels, erasing all colors so as to only retain the harshness of light and the black ink of shadow. Their interweaving stories compose a unique fresco where phobias, repulsions, and dreams spring to life, showing fear in its blackest light... Blind fears and black humor light up the screen. So many scares that we've experienced, one time or another, like the authors of this journey that, in a stroke, leads us to the land of anxiety."
From La' Fate

อย่างที่ได้อ่านไป ก็นี่ล่ะค่ะ....ด้วยความที่เราคล้าวภาษาอังกฤษบ้างเวลาเข้าโรงไปบางครั้งก็อ่านไม่ทัน
อีกทั้งคนข้างๆนั่งพูดกับมือถือเสียงดังมากกกกกก ชั้นไม่อยากจะรู้ว่าเธอหนีพ่อแม่มาเที่ยวแล้วจะโดนด่า แต่ชั้นอยากจะดุหนังเรื่องนี้วะโอ้ยย!! /เซง

ฝรั่งข้างๆถึงกับถอนหายใจแล้วหายใจอีก เราก็เช่นกัน บางครั้งเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ไม่น่าให้อภัย อย่างน้อยก็ควรจะรู้บ้างอะไรบ้างมารยาทสากลของการเข้าดูภาพยนตร์กับสาธารณชนหมู่มาก ก็ควรจะมีสมบัติความเกรงใจอยู่

เราว่าหนังเรื่องนี้ดูไม่ยากเท่า Comedy Film Fest. competition 2 ที่ไปดุคนเดียวอีกเหมือนกัน...อันนั้นแอบดูไม่รู้เรื่อง อันนี้ยังรู้เรื่องบ้างอะไรบ้าง ทำออกมาได้ดีมากเลยทีเดียว ทั้งหกคนทำขาวดำหมด แต่คนละสไตล์
เท่อย่างบอกไม่ถูก บางคนนี่รู้เลย EE ชัว! อะไรแบบนี้ เนื้อเรื่องแรงบ้างนะ...แบบสยองมากกว่าน่ากลัวอะ แบบโดนเพาะเลี้ยงแมลงไว้ในร่างกายมนุษย์โดยฝีมือของคนที่ตัวเองรัก
อีกเรื่องชอบมาก เป็นเด็กผู้ชายในชนบทมีเพื่อนเป็นจระเข้ รู้สึกว่าแอบวายนิดๆ(มั้ง) จิ้นเอง >///<

ในหนังมีอะไรมากกว่านี้ล่ะค่ะ แต่อยากจะบอกว่าคนที่ชอบอะไรขาวดำๆ
ไปดูเรื่องนี้แล้วจะได้อะไรติดกลับมาบ้าง เราชอบ

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่อ่านซัพไม่ทัน...เค้าตัดไปตัดมาชิมิ แล้วที่บอกว่าอีข้างๆคุยโทรศัพท์อะ....มาพูดกรอกหูตอนเรื่องนี้ตลอดเลยยยยยเสียดายยยย เลยไม่เข้าใจสัจธรรมของโลกมากเท่าที่ควรฮือออ รู้สึกว่าเท่มาก วงกลมจาก ๑ ขาวเป็นดำทวีขึ้นเรื่อยๆ ภาพจะออกมาเป็นเหลี่ยมได้ : ]

ส่วนตัว ชอบสไตล์คนนี้ รู้สึกว่าดูแล้วตื่นเต้น จากภาพขาวดำ ทำไมเราเห็นเป็นภาพสีก็ไม่รู้....
เรื่องหลอนๆ จิตๆดีด้วย ตอนจบทุกคนอึ้งๆ เราแบบ ขำออกมา

กับอีกเรื่องที่ดูจิตตั้งแต่เปิดเรื่องยันจบ...ทั้งหน้าตาตัวละครกับเนื้อเรื่อง เนื่องด้วยเป็นหนังเงียบ แสดงอารมณ์ผ่าน Effect อย่างเดียวเราอาจจะไม่เข้าใจหนังอย่างที่ผู้ทำอยากให้เข้าใจ แต่เราก็มีความเข้าใจเป็นของตัวเองว่า หมาจิตได้อีกไม่ใช่ละ
หลายๆอย่างเราเข้าใจว่า หมาเหมือนเป็นทางเลือก ตัวเลือกหลายๆอย่างในชีวิตด้านมืดของอีแก่คนนี้ เป็นคนที่คึกคะนอง(จิต) เป็นความอยาก ตั้งแต่เด็กสาว คนทำงานข้างถนน หรือว่าสาวสวยนักเต้นรำ ความอยากของเค้าได้ทำลายชีวิตของคนๆนั้น แล้วสุดท้าย สิ่งนั้นก็กลับย้อนกลับมาทำร้ายตัวเค้าเอง แต่นั่นก็เป็นความสุขของอีนี่ล่ะมั้งเพราะตอนโดนฟัดนี่ หน้ายังเป็นแบบนี้อยู่เลย....จิตดีๆๆ
แต่เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ทำคอมไม่เก่ง เขียนเก่งตั้งใจ ก็ทำหนังออกมาสู่ชาวโลกได้อีกเรื่องนึงล่ะนะ : ]


------------------------------------------------------

+ ขอบคุณที่หลงเข้ามาอ่านเรื่องอะไรแบบนี้กันบ่อยๆ
+ อารมณ์แบบนี้ทำอะไรก็ไม่ขึ้นจริงๆนั่นล่ะ....ทำไงดี..
+ อยากเปลี่ยน Theme บล็อค!!!